Encre de Chine
Encre de chine is een term voor Chinees export porselein dat een kortstondige maar krachtige populariteit kende in het westen, met name in Europa. Vanaf de regeerperiode van keizer Yongzhen (1723 - 1735) nam de vraag naar encre de chine vazen en encre de chine schalen sterk toe om al rond 1760 terug te dalen. Op het einde van de Qing-dynastie (1644 - 1911), meer bepaald onder het bewind van de Guangxu-keizer (1871 - 1908), tot de vroege Republiek (1912 - 1949) kende de encre de chine decoratie opnieuw een revival. Het centrum van de productie van het Chinese encre de chine porselein was vermoedelijk de Kanton regio waar westerse consumenten directe bestellingen konden doorgeven aan de Chinese ambachtslieden.
Chinezen vazen en Chinese kommen met encre de chine decoratie vonden hun inspiratie bij Chinese kalligrafische teksten en Chinese berglandschappen op Chinese handscrolls. Door een kobaltoxide op de biscuit van een Chinese porseleinen vaas aan te brengen werd een bruin-zwarte glazuurdecoratie bekomen die de Indische inkt of Chinese inkt, ook wel sepia genoemd, benaderd. Decoratieve motieven werden grotendeels ontleend aan Europese prentkunst en gravures. Chinees theeservies met een encre de chine decoratie met grisailles van pittoreske landschappen, boeren- en herder taferelen en dieren konden het westerse publiek geheel bekoren.
Omwille van de aard van het Chinese encre de chine glazuur is de duurzaamheid van de tekening niet altijd even goed gegarandeerd en is het mogelijk dat bij onvoorzichtigheid de tekening wordt uitgeveegd. Weinig Chinese vazen en Chinese schalen met encre de chine decoratie zijn in goede staat bewaard gebleven. Een expert zal dan ook altijd kijken naar de conditie waarin de ’Mark and Period’ Chinese encre de chine vaas zich bevindt en na grondig onderzoek van de glazuur om de vaas gepast te taxeren.
