De Belgische schilder en glasontwerper Rodolphe Strebelle was actief tijdens de eerste helft van de 20e eeuw. Hij was een belangrijk exponent van het Brabantse fauvisme en expressionisme.
Rodolphe Strebelle genoot een schildersopleiding aan de Académie des Beaux-Arts in Brussel. Hij was de leerling van Adolphe Crespin, die hem ook in zijn eigen atelier tewerkstelde als assistent. Op die manier kreeg hij de kans om samen te werken met de kunstschilder Henri Evenepoel, met wie hij al snel een goede vriendschapsband mee onderhield. Ook docenten als Jean Delville en Isidoor Verheyden oefenden een grote invloed uit op de kunstschilder. Na zijn opleiding was hij een tijd lang werkzaam als ontwerper voor de glasfabriek van Leerdam. Rodolphe Strebelle hield zich naast de schilderkunst namelijk ook bezig met glas-in loodontwerp en tapijtontwerp. Zijn 20e eeuwse schilderijen betreffen vaak figuurvoorstellingen, interieurs, landschappen en stillevens. Hij genoot veel faam voor zijn christelijke religieuze voorstellingen en unieke kinderportretten. Rodolphe Strebelle was vooral actief in Leerdam, maar ondernam ook verschillende studiereizen naar Brussel en Lille. Vanaf 1920 evolueerde zijn stijl, net als bij zijn Brabantse collega’s, meer richting het fauvisme. Rodolphe Strebelle werd in die jaren ook lid van de kunstenaarsvereniging genaamd Nervia. Op het einde van zijn loopbaan doceerde hij schilderkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Sint-Jans-Molenbeek. Zijn zoon, Jean-Marie Strebelle, zou later in zijn zijn voetsporen treden en als professioneel schilder aan de slag gaan.
