De Spaanse kunstschilder Salvador Dalì genoot wereldbekendheid voor zijn surrealistische schilderijen.
Salvador Dalì kreeg zijn eerste tekenonderwijs op tienjarige leeftijd van de impressionistische schilder Ramón Pichet, een vriend van zijn vader. Later studeerde hij tussen 1921 en 1924 aan de academie van Madrid. Daar werd hij uiteindelijk de laan uitgestuurd, nadat hij geweigerd had een examen af te leggen. Daarna trok hij naar Parijs, waar hij belangrijke tijdgenoten als Pablo Picasso en André Breton kennen. In 1929 sloot hij zich aan bij het surrealisme. Samen met de cineast Luis Buñuel werkte hij aan de surrealistische film Un Chien Andalou. Zijn schilderijen waren gebaseerd op het onderbewustzijn en het subjectieve gevoel. De Spaanse kunstschilder ontwikkelde al snel zijn eigen, dromerige wereld. In 1934 reisde Salvador Dalì voor het eerst naar Amerika, waar zijn schilderijen tentoongesteld werden. Hij zou pas na de Tweede Wereldoorlog terugkeren naar Europa om zich bezig te houden met wetenschap, religie en geschiedenis. Naast kunstschilder was hij ook etser, fotograaf en ontwerper van juwelen, meubels en decors voor ballet en film. Juan Gris en Pablo Picasso zouden steeds een inspiratiebron voor de wereldberoemde kunstschilder blijven. Zijn provocerende exhibitionisme was hierbij vaak aanleiding tot verbitterde controverses. Toen in 1936 de Spaanse Burgeroorlog uitbrak kreeg de a-politieke Salvador Dalì conflicten met zijn medesurrealisten, waardoor hij twee jaar later uit de groep werd gegooid. Desondanks bleef hij de Freudiaanse beeldenrijkdom onderzoeken en verbeelden in zijn schilderijen.
