Jannes de Vries

Jannes de Vries, ook wel de ploegschilder après la lettre genoemd, was een Nederlandse kunstschilder, geboren in Meppel, maar vooral actief in Groningen tot aan zijn dood in 1986. Zijn ouders hadden een hotel en achtten een mogelijke carrière als kunstenaar voor hun zoon als niet zinvol, waardoor Jannes de Vries een carrière opbouwde als advocaat. Omstreeks 1920 trok de kunstschilder nadat zijn werkgever hem financiële mogelijkheden aanbood, naar het bruisende stadsleven van Amsterdam waar hij een opleiding zou aanvangen om tekenleraar te worden in de Normaalschool. Bij zijn terugkeer in Meppel aanvaardde hij een baan als tekenleraar, echter voor korte duur. In het jaar 1923 reisde Jannes de Vries naar Parijs om er een kunstopleiding te volgen aan de Ecole des Beaux Arts en er daarnaast ook te studeren aan de Académie Colarossi in de stad waar het krioelde van de kunstenaars, namelijk Montparnasse. Zijn studiereis naar de befaamde Italiaanse steden Rome en Florence, maar ook Anticoli Corrado liet hem kennismaken met een internationaal artistiek netwerk. Na enige maanden te verblijven in het vulkanisch eiland Lipari, evolueerden zijn schilderijen naar een rijk kleurenpalet, niettemin reisde hij ook naar Noord-Afrika waar hij op straat alles observeerde en daarna zijn kunstwerken afwerkte in zijn atelier met impressies van die dag. De landen Tunesië en Marokko werden een belangrijke inspiratiebron voor de kunstschilder doordat zijn schilderijen een verandering tonen in werkwijze met de bekende Bijbelse voorstellingen en personen, overigens putte Jannes de Vries enorm veel inspiratie uit al zijn ervaringen met de studiereizen die hij gemaakt had. Toen de kunstschilder terug keerde naar Nederland werd hij lid van de Groninger kunstkring genaamd De Ploeg, hierbij is het Groninger landschap belangrijk maar ook licht en ruimte waar de schilders in de beginjaren expressionistisch werkten maar na een paar jaar naar een impressionistische stijl gingen schilderen. Jannes de Vries trok overal met zijn schildersezel en doek in Groningen om er werken te vervaardigen. Doorheen zijn oeuvre ziet u ook zijn kleurgebruik meer en meer ontwikkelen in hardere en bijna fluorescerende kleuren. Zijn 20^ste-eeuwse schilderijen werden ook meer pastueus doordat de kunstschilder de achterkant van zijn penseel en ook zijn paletmes gebruikte tijdens het schilderen waardoor hij naar een meer expressionistische stijl ging, bovendien werd hij ook tekenleraar aan het Stedelijk Gymnasium in Groningen waar hij tot 65-jarige leeftijd zal werkzaam zijn. Toen de Tweede Wereldoorlog aanbrak gebruikte Jannes de Vries aanvankelijk een expressieve penseeltoets met een fel kleurenpalet, doch evolueerde zijn schilderijen naar het impressionisme. Na een tijdje als aanhanger van De Ploeg trok hij zich terug, mogelijk doordat Jannes de Vries meer aandacht besteedde als tekenleraar en evolueerden zijn werken van expressionistisch naar de stijl van het kubisme. In de loop van de volgende jaren begon Jannes de Vries zijn eigen ontwerpbureau wat uiteindelijk heel succesvol bleek te zijn. In deze tijd bloeiden zijn werken uit naar realistisch getinte schilderijen. Tijdens zijn leven vielen zijn werken in de smaak van het publiek tot vandaag de dag, en zijn de schilderijen van Jannes de Vries uiteraard te zien in het Groninger Museum.