Johan Bernard de Hoog was een van de bekendste Amsterdamse kunstenaars, gekend voor zijn 19de-eeuwse boereninterieurs in de typische Hollandse stijl. Hij was een schilder, koopman, tekenaar en aquarellist.
Sinds zijn geboorte was hij heel zijn leven werkzaam in Amsterdam tot in 1900 toen hij trok naar Laren en er daar woonde. Aldaar werd hij geïnspireerd door verschillende kunstenaars zoals Evert Pieters, een Nederlandse landschap- en interieurschilder. De kunstenaar leerde de schilderkunst aan de Kunstnijverheidsschool Quellinus te Amsterdam. Daarginds kreeg hij les van Jan van Essen, een Vlaamse Barok landschapschilder, als ook Johannes Hulk, een Nederlandse kunstschilder en fotograaf. Later zal de Hoog leraar worden van Klaas Heeman, een Nederlandse landschapschilder en tekenaar. De boereninterieurs van De Hoog hebben een grote aandacht voor de figuren die gedemonstreerd zijn, merendeels van de figuren zijn vaak moeders met hun kinderen die huishoudelijke werken uitvoeren of alledaagse dingen. Niet alleen olieverf op doek maar ook aquarellen werden gemaakt door Johan Bernard de Hoog. Tevens vervaardigde De Hoog werken met genrevoorstellingen, portretten, interieurs, christelijke voorstellingen, landschappen, stillevens, strandgezichten, duinlandschappen en bloemenstillevens. Omstreeks 1924 verhuisde hij naar Den Haag waar hij bleef tot aan zijn dood in 1943. Ginds vervaardigde hij vooral landschapschilderkunst en visserstaferelen. Heden ten dage is het werk van Johan Bernard de Hoog heel gekend en overal verspreid ter wereld vooral in de Angelsaksische wereld. In het algemeen was Johan Bernard de Hoog beïnvloedt door de Haagse school met landschapschilder Jozef Israëls als bekendste figuur. De inspiratie die de Hoog haalde voor zijn schilderijen was bij de 17de-eeuwse Hollandse schilders Frans Hals, gespecialiseerd in (boeren) portretten en groepsportretten en Pieter de Hooch, gekend om zijn Hollandse interieurs met de typische tegelvloer.
