Jules-Félix Coutan was een 19de-eeuwse Parijse beeldhouwer en designer.
Op 22 september 1848 zag Jules-Félix Coutan het levenslicht in het toen broeiende artistieke centrum van Frankrijk, Parijs. Dat is ook de plek waar de kunstenaar later overleed in 1939. De artistieke opleiding van Coutan startte in de Parijse Ecole des Beaux-Arts, ginds kreeg Coutan de eer om de Prix de Rome te winnen op 24-jarige leeftijd. Daarnaast kreeg hij les van de heer Pierre-Jules Cavelier, een Franse beeldhouwer. In de Ecole des Beaux-Arts te Parijs was de kunstenaar er niet alleen leerling geweest, maar ook leraar vanaf het jaar 1900. Omtrent 1889 keerde Jules-Félix Coutan terug van zijn studiereis in Rome. Dat was het moment waarop de kunstenaar deelnam aan de Parijse wereldtentoonstelling met het beeldhouwwerk genaamd La France portant le flambeau de la civilisation. Bovendien vervaardigde Coutan beeldhouwwerken voor veel bekende Parijse gebouwen zoals de Palais de Justice. Vervolgens was hij directeur van design in het Porseleinen fabriek van Sèvres. Jules-Félix Coutan zijn naam luidt niet alleen in Frankrijk, eveneens in de Verenigde Staten komt zijn naam bekend in de oren door onder andere zijn bijdrage aan de Grand Central Terminal te New York City waar hij een beeldhouwwerk voor gecreëerd had, desondanks heeft hij het land nooit bezocht. Doorheen het repertoire van Jules-Félix Coutan komen de kleine brons gegoten beeldhouwwerken het meest voor en waren deze ook heel geliefd. De beeldhouwwerken tonen vaak jonge dames die meestal allegorisch zijn. Evenzeer worden vrouwen afgebeeld met vleugels of een instrument in hun hand, daarnaast komt het naakte regelmatig aan bod. De Thiebaut Frères was het bedrijf die de meeste werken van Coutan goten in het brons. De werken van de kunstenaar meten soms tot twee meter hoog.
