Prosper de Troyer was een Belgische kunstenaar uit het einde van de 19de tot het midden van de 20ste eeuw.
Omstreeks 1892 genoot hij een opleiding aan de Sint-Lucasschool te Oostakker en volgde hij lessen bij enkele beeldhouwers. In Gent ontmoette hij expressionistische kunstschilder Gustave van de Woestijne. Omtrent 1909 verkreeg hij lessen aan de Mechelse Academie en stootte hij op de Belgische fauvistische kunstschilder Rik Wauters, die hem in contact bracht met het Brabants fauvisme. De kunstschilder werd geïnspireerd door Jacob Smits, een Vlaamse kunstschilder van het neo-impressionisme wiens werken vooral figuren en dorpsgezichten omvatten. Ook expressionist Eugène Laermans beïnvloedde Prosper de Troyer. In het begin van zijn carrière werden zijn werken vooral fauvistisch genoemd, maar geleidelijk aan haalde hij inspiratie uit het opkomende Italiaanse futurisme, later leerde hij de geometrische abstractie of constructivisme kennen met bekende vertegenwoordigers als Piet Mondriaan en Theo van Doesburg, desondanks zal hij maar twee jaar in deze stijl schilderen. Later besloot hij echter van het abstracte af te stappen en werkte hij in een expressionistische stijl. Zijn 20ste-eeuwse werken behelzen voornamelijk landschappen met figuren en het familieleven. Wanneer de Eerste Wereldoorlog volop op gang was, exposeerde Prosper de Troyer zijn schilderijen bij de Doe Stil Voort kunstkring. Deze vereniging werd in 1903 gesticht te Brussel door Paul Gilson, een Belgische componist. Daarnaast werd de Troyer een van de vervoegde hij kunstkring en katholiek blad Van Onzen Tijd en Moderne Kunst uit Antwerpen. Omstreeks 1939 werd Prosper de Troyer tewerkgesteld als leraar aan de Mechelse Academie waar hij zelf ooit leerling was. Hij overleed op 81-jarige leeftijd in Duffel. Heden ten dage zijn de schilderijen van de kunstenaar te bezichtigen in verschillende Belgische musea zoals het Museum voor Schone Kunsten te Gent.
