Jacob Jordaens en 'de Koning die drinkt'

De Koning die drinkt is één van de meest bekende werken van Oude Meester Jacob Jordaens en fungeert als toonbeeld van een typisch 17^e-eeuws antiek schilderij in de Vlaamse barokstijl. De Zuid-Nederlandse Oude Meester Jacob Jordaens, één van de kunstschilders van de Antwerpse School, behoort tot de drievuldigheid van de 17^e eeuw samen met andere Old Masters Peter Paul Rubens en Antoon Van Dyck, maar onderscheidt zich door een fascinatie voor het afbeelden van het ‘volkse’. Deze focus op de menselijk uitbundigheid en ontspanning levert Jordaens in de 19^e-eeuw de titel op van volksschilder, wat wordt gesterkt door de ethiek van filosoof Hippolyte Taine die beweert dat kunst een uiting is van mileu, ras en tijdsgeest. Deze elementen zullen er volgens Taine voor zorgen dat het Gouden Eeuwse schilderij De Koning die drinkt een belangrijke hoeksteen vormt in de constructie van de Belgische identiteit.

De hand van de Oude Meester produceert met een fijn penseel een uiterst expressief en realistisch schilderij in aquareltechniek, met een scherp oog voor het samenspel van contrast, kleur en schaduw. De symbolische waarde van het antieke schilderij is te vinden in het feit dat dat de koning zijn rijkdom met zijn volk deelt en hen als gelijkwaardig percipieert. De koning drinkt letterlijk op de gezondheid van zijn volk en drinkt ze met volle moed toe, wat getuigt van een nederigheid die ook de Oude Meester zelf zijn hele leven zal kenmerken. De Koning drinkt, en ook Oude Meester Jacob Jordaens drinkt mee.