Jef Dutillieu genoot bekendheid als Belgisch kunstschilder. Hij specialiseerde zich in het vervaardigen van marines, landschappen, figuurstukken en stillevens.
Jef Dutillieu was al vroeg actief in het toenmalige artistieke milieu; reeds als jonge knaap werd hij tewerkgesteld als vergulder en beeldhouwer van verscheidene ornamenten. Hierna volgde hij lessen aan de tekenacademie van zijn geboortestad, Sint-Gillis. Dutillieu voltooide ook een opleiding aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel. Zijn goede vrienden en studiegenoten waren figuren als Emile Bulcke, Paul-Jean Martel en Philippe Swyncop. In het begin van zijn carrière nam hij vaak deel aan talrijke groepstentoonstellingen. Zijn schilderijen bestonden vaak uit marines, landschappen, figuurstukken en stillevens. Jef Duttillieu staat ook wel bekend onder de noemer van de ‘schilder van verwoeste gewesten’. Na de Eerste Wereldoorlog trok hij namelijk naar de tot ruïnes vernielde steden in de Westhoek. Samen met Emile Bulcke stelde hij deze bijzondere stadsgezichten in 1920 tentoon. Tijdens het interbellum ondernam de kunstschilder verschillende reizen naar buurlanden als Nederland en Frankrijk, om zich verder te specialiseren in het genre van de landschapskunst. Zijn stijl balanceert tussen het realisme en neo-impressionisme, die toen in opmars was. Samen met tijdgenoten als Louis Clesse en Victor Gilsoul was hij een belangrijk exponent van deze 20ste-eeuwse stromingen.
