Het oeuvre van 16de-eeuws kunstschilder Nicolaes Eliaszoon Pickenoy bestaat voornamelijk uit portretschilderkunst.
Samen met 16de-eeuws kunstschilder Thomas de Keyser en later Rembrandt van Rijn werd Nicolaes Eliaszoon Pickenoy dé referentie voor portretschilderkunst in de 17de eeuwse Noordelijke Nederlanden. Alhoewel hij Vlaamse origines had, werd hij al snel actief in Amsterdam. Lichtwerking is van groot belang voor de antieke schilderijen van Pickenoy. Alhoewel de oude meester donkere stoffen eerder in het duister laat verdwijnen, komen handen en gezichten des te beter naar voor. De figuren die de antieke meester schilderde behoorden meestal tot de Amsterdamse high-society: officieren en gardes waren hem niet vreemd. Dit soort 17de-eeuwse schilderijen worden ook wel ‘schutterstukken’ genoemd. Cornelis van der Voort (1576-1624), eveneens een oud meester die gekend is omwille van zijn portretschilderkunst, wordt veronderstelt zijn leermeester te zijn. Nicolaes Eliaszoon Pickenoy plaatst de figuren in een sterk gedefinieerde, lichtrijke ruimte, in tegenstelling tot zijn leermeester.
