Stanislas Victor Edouard Lépine was een Franse impressionistische kunstschilder uit de 19de-eeuw.
Stanislas Lépine werd in 1835 in het Normandische Caen geboren. Gedreven door artistieke ambities trok hij in 1855 naar Parijs. Daar ging hij aan de slag in het atelier van Camille Corot, een belangrijke wegbereider van het impressionisme. Ook de Nederlander Johan Barthold Jongkind beïnvloedde hem sterk. Stanislas Lépine was met zijn 19de-eeuwse schilderijen populair en gewaardeerd bij collega’s, maar vrij onbekend bij het grote publiek. Dit zorgde er voor dat hij meer dan eens in financiële problemen terecht kwam. Gelukkig kon hij dan op de steun rekenen van de kapitaalkrachtigere collega en kunstverzamelaar Henri Fantin-Latour. Hij rekende zichzelf niet tot een specifieke stroming, maar toonde zijn werk wel op de tentoonstellingen van de impressionisten. Daar werd hij kritisch goed onthaald, maar financieel succes volgde helaas niet. Bij zijn dood in 1892 was er zelf een collecte nodig om de kosten van zijn begrafenis te kunnen dekken. Postuum kreeg hij dat zelfde jaar wel een mooie overzichtstentoonstelling in de voor de impressionisten belangrijke galerij van Paul Durand-Ruel in Parijs. Stanislas Lépine is vooral bekend voor zijn landschappen. Door zijn vlotte penseeltoets, naturalisme en aandacht voor licht kunnen deze stilistisch tot het impressionisme gerekend worden. Terugkerende elementen zijn een gebalanceerd kleurenpalet en afbeeldingen van de Seine. Zijn schilderijen zijn vandaag onder andere te bezichtigen in Parijse tempel van het impressionisme, Musée d’Orsay.
