Oude meesters en beeldhouwkunst

Het verband tussen oude meesters, kunstschilders die actief waren tijdens de Gouden Eeuw, en de beeldhouwkunst is behoorlijk complex. Tijdens de 17de eeuw was er in de Nederlanden namelijk een lage productie van beeldhouwwerken en sculpturen. Het merendeel van kunstobjecten waren antieke schilderijen op doek, wat toen een welbepaalde tak uit het kunstaanbod betrof. Oude meesters specialiseerden zich in het afleveren van de meest kwaliteitsvolle Gouden Eeuwse schilderijen, waardoor ook de kunsthandel een ware bloei kende. Het was in dit florerend milieu dus niet vanzelfsprekend om in te zetten op beeldhouwkunst. Toch zijn er verschillende getuigenissen van deze kunstvorm tot op heden aan ons overgeleverd. Beeldhouwers vervaardigden namelijk wel grafmonumenten en hadden ook een groot aandeel in de bouw van openbare panden.

Hoewel zilverwerk en keramiek steeds meer vraag kende, bleven ook kleinere sculpturen, zoals bijvoorbeeld decoratie in interieurs, enorm populair. De meest kwalitatieve beeldende artistieke productie van 17de-eeuwse oude meesters was waarschijnlijk wel die van de typische beschilderde delftsblauwe tegels. De productie hiervan was geconcentreerd binnen de Nederlanden maar kende al snel een grote invloed in heel Europa.