Oude Meesters en de high-life genreschilderkunst
Op het einde van de 17e-eeuw beslissen heel wat vooraanstaande Oude Meester om zich, in tegenstelling tot hun voorgangers, niet toe te leggen op de historieschilderkunst. Het selecte groepje oude schilders slaat een andere weg in, meer bepaald die van de high-life genrestukken. Deze antieke schilderijen zijn te herkennen aan de jonge vrouwen en mannen, gehuld in prachtige en vaak peperdure kledij, die in luxe interieurs vertoeven. Deze werken zijn vaak van ongeziene kwaliteit, wat enkel mogelijk is door het vermogendheid van de opdrachtgevers en de genialiteit van de Oude Meesters. Dit verklaart dan ook meteen waarom deze 17de-eeuwse schilders niet bij de historieschilderkunst bleven, zoals toen gangbaar was. In de high-life genrekunst was er heel wat meer geld te verdienen en eens je op een goed blaadje stond bij enkele leden van de hogere klasse, was een levenslange carrière verzekerd. Het is ook omwille van deze reden dat de meeste Oude Meesters steeds dezelfde motieven herhalen in hun werk, in een poging om zich te differentiëren en tegelijk herkenbaarheid te creëren. De meeste motieven en onderwerpen zijn duidelijk geïnspireerd op het werk van de Oude Meesters Gerard ter Borch en Gerrit Dou. Bekende Oude Meesters in de high-life genreschilderkunst zijn onder meer Frans van Mieris, Johannes Vermeer, Werner van den Valckert en Samuel van Hoogstraten.
