Chinese Imari
Imari is een algemene westerse handelsterm voor het Japanse porselein dat tijdens de Transitieperiode in de 17de eeuw de leegte die de afname van de productie van keizerlijke Chinese porseleinen vazen en Chinese porseleinen theeserviezen en Chinese bowls voor de binnenlandse en buitenlandse markten moest opvullen. Chinese Imari werd geproduceerd vanaf de 18de eeuw na de heropening van de Chinese keizerlijke ovens van Jingdezhen onder toezicht van keizer Kangxi (1662 – 1722). Keizer Kangxi trachtte de concurrentie met Japan de beslechten in eigen voordeel door zelf Chinees porselein geïnspireerd op de Japanse Imari-vazen met hun fijn gevormde polychrome decoraties van vermiljoenrood en verguldsel.
Door de Chinese Imari-theepotten, Chinese borden en Chinese keizerlijke kommen naar Europese smaak te decoreren trachtte de Chinese markt opnieuw de dominante positie te verwerven. Dit deden ze ook door de nieuwe glazuurtechnieken zoals de felbegeerde ‘famille verte’ paletten te implementeren in de taferelen van landschappen en Chinese watervogels en Chinese elegante figuren. Aangezien de oorspronkelijk Japanse Imari-stijl nauw verwant was met de Chinese wucai-stijl door het gebruik van onderglazuurblauw en ijzerrood email was dit bijna een evidente keuze. Een Chinese Imari-vaas van een Japanse Imari-vaas onderscheiden kan bemoeilijkt worden wanneer het gaat over Chinese vazen uit de vroegste fase van het productieproces. Een expert die dankzij ervaring in het handelen met vroege Chinese Imari-vazen of Chinese Imari-borden heeft kennis van de verschillende nuances en kan deze bij een grondig onderzoek van elkaar onderscheiden.
Naarmate de productie verder ontwikkelde, verfijnde het vakmanschap van de pottenbakkers onder de keizers Kangxi, Yongzheng (1722 – 1735) en Qianglong (1735 – 1796) en zo verkreeg het onderglazuurblauw een veel helderdere tint dan de Japanse tegenhanger. De rode email op de Chinese Imari-vazen is van dunnere kwaliteit wat zorgt voor een gladder en glanzend effect. Hoewel het meeste Chinese export-porselein werd traditioneel niet van merktekens of stempels voorzien werd uitzonderlijk op de Chinese Imari-porseleinen vazen en Chinese schotel toch van nien hao, of keizerlijke regeringstekens, voorzien wat de taxatie van het ‘Mark and Period’ Imari toch aanzienlijk vergemakkelijkt.
